Памер шрыфту
ПСАЛЬМЫ:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150] [151]

Псалтыр

Кніга Ёва
<< Назад
ПСАЛЬМА 49
Суд Божы. Шчырая і фальшывая пабожнасьць

1. Псальма Асафава. Бог над багамі, Гасподзь, прамовіў, і заклікае зямлю, ад усходу сонца да захаду.
2. Зь Сіёна, які ёсьць карона красы, зьяўляецца Бог,
3. ідзе Бог наш - і не маўчыць: перад ім вагонь пажыральны, а вакол Яго моцная бура.
4. Ён заклікае нябёсы згары, і зямлю - народ Свой судзіць:
5. «зьбярэце Мне пабожных Маіх, што пры ахвяры склалі са мной запавет».
6. І абвесьцяць нябёсы праўду Ягоную; бо судзьдзя гэты - Бог.
7. Слухай, народзе Мой, буду Я прамаўляць, Ізраіле! буду Я сьведчыць супроць цябе: Я - Бог, твой Бог.
8. Не за ахвяры твае Я дакарацьму цябе; цэласпаленьні твае заўжды прада Мною,
9. не вазьму цяляці з дома твайго, ні казлоў з кашараў тваіх;
10. бо Мае ўсе зьвяры ў лесе, і быдла на тысячы гор,
11. ведаю ўсё птаства ў гарах і зьвер польны прада Мною.
12. Калі б Я быў галодны, дык не сказаў бы табе; бо Мой сусьвет і ўсё, што яго напаўняе.
13. Ці ем Я валовае мяса, і ці п'ю Я казьліную кроў?
14. Прынясі Богу ў ахвяру падзяку, і выконвай твае абяцаньні Ўсявышняму,
15. і пакліч Мяне ў дзень смутку; Я ўратую цябе, і ты ўславіш Мяне.
16. А грэшніку кажа Бог: чаго прапаведуеш ты ўстанаўленьні Мае і бярэш Мой запавет у вусны твае,
17. а сам ненавідзіш Маё настаўленьне, і словы Мае за сябе адкідаеш?
18. Калі бачыш ты злодзея, лагодзішся зь ім, і зь пералюбцамі стасункуешся,
19. вусны твае пускаеш на слова ліхое і язык твой хітрыну пляце;
20. сядзіш і на брата твайго намаўляеш, на сына маці тваёй паклёпы пускаеш;
21. ты гэта рабіў, і Я маўчаў; ты падумаў, што Я такі самы, як ты. Выкрыю цябе, і пакажу вачам тваім грахі твае.
22. Зразумейце гэта вы, хто забывае Бога, каб Я не забраў вас, бо ня будзе каму ратаваць.
23. Хто ў ахвяру падзяку прыносіць, той шануе Мяне, і хто на дарогі свае зважае, таму пакажу Я Божы ратунак!
Далей >>
Кніга Выслоўяў Саламонавых
Іншыя кнігі