Памер шрыфту
ПСАЛЬМЫ:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150] [151]

Псалтыр

Кніга Ёва
<< Назад
ПСАЛЬМА 72
Часовы дастатак бязбожных

1. Псальма Асафава. Які добры Бог да Ізраіля, да чыстых сэрцам!
2. А я - ледзь ногі мае не пахіснуліся, ледзь падэшвы мае не пакаўзнуліся, -
3. я быў ліхім пазайздросьціў, як пабачыў дабрадзенства бязбожных,
4. бо няма ім цярпеньняў да самае сьмерці, і сіла моцная ў іх;
5. на працы людзкой іх няма, і разам зь людзьмі яны ўціску ня знаюць.
6. Вось таму іхняя пыха, як нашыйнік, абклала іх, і дзёрзкасьць, як убор, аблягае іх;
7. вылазяць ім вочы ад тлушчу, жаданьні ў сэрцы іхнім варушацца,
8. сьмяюцца яны з усяго; зласьліва паклёпы наводзяць; ганарыста гавораць;
9. вусны свае ўзносяць да неба, - а іхні язык па зямлі валачэцца.
10. Таму туды ж зьвяртаецца народ ягоны, і п'юць ваду поўнаю чараю
11. і кажуць: «як уведае Бог? і ці мае Ўсявышні веданьне?»
12. І вось гэтыя грэшнікі песьцяцца на гэтым сьвеце і памнажаюць багацьце.
13. І сказаў я: ці ж не дарма ачышчаў я сэрца маё і ў нянавісьці абмываў мае рукі,
14. і ўвесь дзень я цярплю ўдары, і кожнае раніцы кару прымаю?
15. Калі б я сказаў: буду так разважаць, як яны, - дык здрадзіў бы роду сыноў Тваіх.
16. І задумаўся я, як зразумець гэта; але цяжка яно ў вачах маіх,
17. пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і не зразумеў іхняга канца.
18. Так! на коўзкіх шляхах паставіў Ты іх, і скідаеш іх у прорвішчы.
19. Як зьнянацку яны ўвайшлі ў спусташэньне, згінулі, зьніклі ад жахаў!
20. Як сном пасьля абуджэньня, так Ты, Госпадзе, іх разбудзіўшы, зьнішчыш іхнія мроі.
21. Калі кіпела сэрца маё і трымцела нутрына мая,
22. быў я тады неразумны, нічога ня цяміў; як быдла быў я прад Табою.
23. Але заўжды я з Табою; Ты трымаеш мяне за правую руку:
24. Ты вядзеш мяне паводле радаў Тваіх, і потым у славу прымаеш мяне.
25. Хто мне на небе? і з Табою нічога не хачу на зямлі.
26. Зьнемагае цела маё і сэрца маё; Бог - цьвярдыня сэрца майго і частка мая навечна,
27. бо вось гінуць усе, хто збочвае ад Цябе; Ты нішчыш кожнага, хто ад Цябе адступаецца.
28. А мне добра набліжацца да Бога! На Госпада Бога паклаў я надзею маю, каб абвяшчаць усе дзеі Твае!
Далей >>
Кніга Выслоўяў Саламонавых
Іншыя кнігі