Памер шрыфту
РАЗЬДЗЕЛЫ:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31]

Кніга Выслоўяў Саламонавых

Псалтыр
РАЗЬДЗЕЛ 1
1. Выслоўі Саламона, сына Давідавага, цара Ізраільскага.
2. Каб спазнаць мудрасьць і настаўленьне, зразумець разумныя выслоўі;
3. засвоіць правілы добрай разважлівасьці, справядлівасьці, права і слушнасьці;
4. прастадушным даць кемнасьць, юнаку - веды і разважлівасьць;
5. паслухае мудры і памножыць веды, і разумны знойдзе мудрыя парады;
6. каб разумець выслоўе і загадкавую мову, словы мудрацоў і загадкі іхнія.
7. Пачатак мудрасьці - страх Гасподні; толькі дурні пагарджаюць мудрасьцю і настаўленьнем.
8. Слухай, сыне мой, настаўленьне бацькі твайго, і не адкідай запавету маці тваёй:
9. бо гэта - прыгожы вянок на галаву тваю і акраса на шыю тваю.
10. Сыне мой! калі цябе будуць намаўляць грэшнікі, не згаджайся.
11. Калі будуць казаць: «ідзі з намі, зробім засаду на кроў, падпільнуем бязгрэшнага і бязьвіннага,
12. жывых праглынем іх, як апраметная, і - цэлых, як тых, што ў магілу сыходзяць;
13. набяром усякага каштоўнага дабра, напоўнім дамы нашыя здабычаю;
14. далучы сваю долю да нашай, складка адна будзе на ўсіх нас»:
15. Сыне мой! не хадзі адною дарогаю зь імі, утрымай нагу тваю ад сьцежкі іхняй,
16. бо іхнія ногі бягуць да ліхога і сьпяшаюцца кроў праліваць.
17. На вачах ва ўсіх птушак дарма раскідаецца сетка;
18. а яны кроў сваю сочаць, засады ладзяць на душы свае.
19. Такія дарогі ва ўсіх, хто прагне чужога дабра: яно забірае жыцьцё ў свайго ўласьніка.
20. Мудрасьць кліча на вуліцах, на плошчах узносіць свой голас,
21. на шумных сходах прапаведуе, каля гарадское брамы прамаўляе слова сваё:
22. «Дакуль, немысьлі, любіцьмеце невуцтва? дакуль пакепнікі будуць кепствам цешыцца? дакуль бязглуздыя будуць ненавідзець навуку?
23. паслухайце маёй засьцярогі: вось, я вылью на вас Духа майго, абвяшчу вам словы мае.
24. Я клікала, а вы не паслухаліся; я падавала руку маю, і ніхто не зважаў;
25. і вы адкінулі ўсе мае рады, і перасьцярогаў маіх не прынялі:
26. за тое і я пасьмяюся з вашай пагібелі; парадуюся, калі прыйдзе ваш страх;
27. калі прыйдзе ваш страх, як бура, і няшчасьце, як віхура, наляціць на вас; калі спадобіць вас нядоля і ўціск.
28. Тады будуць клікаць мяне, і я не пачую.
29. За тое, што зьненавідзелі веды і ня выбралі страху Гасподняга,
30. не схацелі парады маёй, пагардзілі ўсімі перасьцярогамі маімі;
31. за тое няхай ядуць яны з плоду дарог сваіх і насычаюцца з парадаў сваіх.
32. Бо адступніцтва неразумных заб'е іх, і бястурботнасьць немысьляў загубіць іх.
33. А хто мяне слухае, будзе жыць у бясьпецы і спакойна, не баючыся ліха».
Далей >>
Кніга Эклезіяста, альбо Прапаведніка
Іншыя кнігі