Памер шрыфту
Сьвята за 21 лістапада 2018:


Евангельле паводле Лукаша 1.39-49, 56

39. І ўстаўшы, Марыя ў дні тыя, пасьпяшалася ў нагорную краіну, у горад Юдаў,
40. і ўвайшла ў дом Захара, і прывітала Елісавету.
41. Калі Елісавета пачула вітаньне Марыіна, варухнулася дзіцятка ў чэраве ў яе; і Елісавета напоўнілася Духам Сьвятым,
42. і ўсклікнула моцным голасам, і сказала: Дабраславёная Ты сярод жанчын, ідабраславёны плод улоньня Твайго!
43. І адкуль гэта мне, што прыйшла Маці Госпада майго да мяне?
44. Бо калі голас вітаньня Твайго дайшоў да слыху майго, варухнулася дзіцятка радасна ў чэраве маім.
45. і дабрашчасная Тая, Якая паверыла, бо збудзецца сказанае Ёй ад Госпада.
46. І сказала Марыя: праслаўляе душа Мая Госпада,
47. і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцу Маім,
48. што дагледзеў Ён пакорлівасьць рабы Сваёй; бо ад сёньня будуць шчасьціць Мяне ўсе роды,
49. бо ўчыніў Мне веліч Магутны і сьвятое імя Ягонае,
[...]
56. А Марыя прабыла зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом Свой.

Пасланьне да Габрэяў 9.1-7

1. І першы запавет меў уставу пра набажэнства і сьвяцілішча зямное,
2. бо пастаўлена была скінія першая, у якой былі сьвяцільня, і стол, і хлябы пакладныя, і якая называецца «сьвятое».
3. А за другою заслонаю была скінія, называная «сьвятое сьвятых»,
4. у якой мелася залатая кадзільніца і абкладзены з усіх бакоў золатам каўчэг запавета, дзе былі залаты посуд з маннаю, жазло Ааронава расьцьвілае і скрыжалі запавета,
5. а над ім хэрувімы славы, якія асланялі ачышчальню; пра што ня трэба цяпер гаварыць падрабязна.
6. Пры такім уладкаваньні, у першую скінію заўсёды ўваходзяць сьвятары служыць Набажэнства;
7. а ў другую - адзін раз на год адзін толькі першасьвятар, не бяз крыві, якую ахвяруе за сябе і за грахі неабазнанасьці народу.

Евангельле паводле Лукаша 10.38-42, 11.27-28

38. У часе дарогі іхняй, прыйшоў Ён у адно селішча; тут жанчына, імем Марфа, прыняла Яго ў дом свой;
39. у яе была сястра, імем Марыя, якая села да ног Ісуса і слухала слова Ягонае.
40. А Марфа клапатала пра вялікае частаваньне, і падышоўшы, сказала: Госпадзе! ці Табе клопату няма, што сястра мая адну мяне пакінула служыць? скажы ёй, каб пасобіла мне.
41. А Ісус сказаў ёй у адказ: Марфа! Марфа! рупішся і завіхаешся ты занадта,
42. а адно толькі трэба, Марыя ж выбрала добрую долю, якая не адымецца ў яе.
[...]
27. Калі ж Ён казаў гэта, адна жанчына, узвысіўшы голас зь людзей, сказала Яму: дабрашчаснае ўлоньне, якое насіла Цябе, і саскі, якія Цябе кармілі!
28. А Ён сказаў: дабрашчасныя тыя, што слухаюць слова Божае і трымаюцца яго.