ПСАЛЬМЫ:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150] [151]

Псалтыр

Кніга Ёва
<< Назад
ПСАЛЬМА 105
Хвала міласэрнасьці Божай да грэшнага люду

1. Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо навечна ласка Ягоная.
2. Хто выкажа магутнасьць Госпада, хто абвесьціць усю славу Ягоную?
3. Дабрашчасныя - хто трымаецца права, хто чыніць па праўдзе ва ўсякі час!
4. Спамяні пра мяне, Госпадзе, у зычлівасьці да народу Твайго; наведай мяне ратаваньнем Тваім,
5. каб угледзеў я дабрадзенства выбранцаў Тваіх, каб радаваўся я радасьцю народу Твайго, каб хваліўся я спадчынаю Тваёю.
6. Зграшылі мы з бацькамі нашымі, учынілі бяспраўе, скрывілі праўду.
7. Бацькі нашыя ў Егіпце не зразумелі цудаў Тваіх, не памяталі безьлічы міласьцяў Тваіх і ўзбунтаваліся каля мора, Чэрмнага мора.
8. Але Ён уратаваў іх дзеля імя Свайго, каб паказаць магутнасьць Сваю.
9. Грозна прамовіў мору Чэрмнаму, і яно высахла; і правёў іх прадоньнем, як па сухім;
10. і ўратаваў іх ад рукі ненавісьніка і выбавіў іх ад рукі ворага.
11. Воды накрылі ворагаў іхніх; ніводнага зь іх не засталося.
12. І паверылі яны словам Ягоным, і пасьпявалі славу Яму.
13. Але неўзабаве забылі дзеі Ягоныя, не дачакаліся Ягонага пажаданьня:
14. і загарэліся ў пустыні пажадай, і спакусілі Бога ў бязьлюднай.
15. І Ён выканаў іхнюю просьбу, але паслаў на іх душы пошасьць.
16. І пазайздросьцілі ў табары Майсею і Аарону, сьвятому Гасподняму.
17. Раскалолася зямля, і паглынула Датана, і накрыла Ааронавую зборню.
18. І загарэўся вагонь на зборні іхняй, полымя папаліла бязбожных.
19. Зрабілі цяля каля Харыва, і пакланіліся ідалу;
20. і памянялі славу сваю на выяву вала, які есьць траву.
21. Забыліся Бога, Збаўцу свайго, Які велічнае ў Егіпце ўчыніў,
22. дзівоснае ў зямлі Хамавай, страшэннае каля Чэрмнага мора.
23. І хацеў вынішчыць іх, калі б Майсей, выбранец Ягоны, ня стаў прад Ім у расколіне, каб адвесьці ятру Ягоную, не пагубіць іх.
24. І пагардзілі яны зямлёю жаданаю, ня верылі слову Ягонаму;
25. і наракалі ў палатках сваіх, ня слухаліся голасу Гасподняга.
26. І падняў Ён руку Сваю на іх, каб зубожыць іх у пустыні,
27. і зубожыць іхні род сярод народаў і расьсеяць іх па зямлі.
28. Яны прыляпіліся да Ваалфэгора, і елі ахвяры бяздушным,
29. і разгневалі Бога сваімі ўчынкамі, і напала пошасьць на іх.
30. І паўстаў Фінээс, і ўчыніў суд, - і спынілася пошасьць
31. І залічана гэта яму ў праведнасьць на векі вечныя з роду ў род.
32. І ўгневалі Бога каля водаў Мэрывы, і Майсей пацярпеў за іх,
33. бо засмуцілі яны дух ягоны, і ён паграшыў вуснамі сваімі.
34. Ня вынішчылі народаў, пра якія сказаў ім Гасподзь;
35. а зьмяшаліся зь язычнікамі, і навучыліся дзеяў іхніх;
36. служылі ідалам іхнім, якія былі ім сеткаю,
37. і прыносілі сыноў сваіх і дачок сваіх у ахвяру дэманам;
38. пралівалі кроў бязьвінную, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх прыносілі ў ахвяру ідалам Ханаанскім, - і зьнячысьцілася зямля крывёю;
39. зьнячышчалі сябе дзеямі сваімі і распусьнічалі ўчынкамі сваімі.
40. І запалаў гнеў Гасподні на народ Ягоны, і пагрэбаваў Ён спадчынай Сваёю
41. і перадаў іх у рукі язычнікам, і ненавісьнікі іх завалодалі імі.
42. Ворагі іхнія ўціскалі іх, і яны ўпакорваліся пад рукою іхняю.
43. Шмат разоў Ён іх вызваляў; а яны немарасьціліся прад Ім, і прыніжаліся за беззаконьне сваё.
44. Але Ён зважаў на іх смутак, калі чуў іхнія енкі,
45. і прыгадваў запавет Свой зь імі, і раскайваўся ў многіх міласьцях Сваіх,
46. і абуджаў спагаду да іх ва ўсіх, хто іх браў у палон.
47. Ратуй нас, Госпадзе, Божа наш, зьбяры нас спаміж народаў, каб мы славілі сьвятое імя Тваё, хваліліся Тваёю славаю.
48. Дабраславёны Гасподзь, Бог Ізраілеў, спрадвеку і навечна! І хай скажа ўвесь народ: амін! Алілуя!
Далей >>
Кніга Выслоўяў Саламонавых
Іншыя кнігі
Закрыць