ПСАЛЬМЫ:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150] [151]

Псалтыр

Кніга Ёва
<< Назад
ПСАЛЬМА 87
Малітва за збавеньне ад сьмерці

1. Песьня. Псальма. Сыноў Карэевых. Кіроўцу хору на Махалат, для сьпяваньня. Вучэньне Этана Эзрахіта.
2. Госпадзе, Божа ратунку майго! удзень лямантую і ўначы прад Табою.
3. Хай дойдзе малітва мая прад аблічча Тваё; нахілі вуха Тваё да маленьня майго.
4. Бо душа мая насыцілася немарасьцямі, і жыцьцё маё наблізілася да апраметнай.
5. Я дараўнаўся да тых, што ў магілу сыходзяць; я стаў, як чалавек бязь сілы,
6. паміж мёртвымі кінуты, - як забітыя, што ляжаць у магіле, пра якіх Ты больш не ўспамінаеш і якія ад рукі Тваёй адкінутыя.
7. Ты паклаў мяне ў дол апраметны, у морак, у бездань.
8. Легла на мяне лютасьць Твая, і ўсімі хвалямі Тваімі Ты пабіў мяне.
9. Ты адвёў ад мяне знаёмых маіх, зрабіў мяне агідным для іх; я ўвязьнены і не магу выйсьці.
10. Вока маё ад гароты стамілася; цэлы дзень я клікаў Цябе, Госпадзе; працягваў рукі свае да Цябе.
11. Хіба над мёртвымі ўчыніш Ты цуд? Хіба мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе? <Сэла>
12. Альбо ў магіле будзе абвяшчацца ласка Твая, і праўда Твая - у месцы тленьня?
13. Хіба ж у мораку спазнаюцца дзівосы Твае, і ў зямлі забыцьця - праўда Твая?
14. але я Цябе, Госпадзе, клічу, і рана раніцай малітва мая сустракае Цябе.
15. Навошта, Госпадзе, адкідаеш душу маю, хаваеш аблічча Тваё ад мяне?
16. Я няшчасны і парахнею зь дзяцінства; нясу жахі Твае, і зьнемагаю.
17. Над мною прайшла лютасьць Твая; страхоцьці Твае зламалі мяне,
18. кожны дзень абступаюць мяне, як вада: аблягаюць мяне ўсе разам.
19. Ты аддаліў ад мяне сябра і блізкага; знаёмых маіх ня відаць.
Далей >>
Кніга Выслоўяў Саламонавых
Іншыя кнігі
Закрыць