ПСАЛЬМЫ:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141] [142] [143] [144] [145] [146] [147] [148] [149] [150] [151]

Псалтыр

Кніга Ёва
<< Назад
ПСАЛЬМА 88
Запавет Божы з Давідам і жальба Ізраіля

1. Вучэньне Этана Эзрахіта.
2. Пра ласкі Твае, Госпадзе, буду сьпяваць вечна, з роду ў род абвяшчаць праўду Тваю вуснамі маімі,
3. бо кажу: будзе навек пакладзена ласка, на нябёсах уцьвердзіў Ты праўду Тваю, калі сказаў:
4. «Я склаў запавет з выбранцам Маім, прысягаўся Давіду, рабу Майму:
5. навечна ўгрунтую семя тваё, і твой род уладжу навечна». <Сэла>
6. І праславяць нябёсы дзівосныя дзеі Твае, Госпадзе, і праўду Тваю ў саборы сьвятых,
7. бо хто на нябёсах дараўнаецца з Богам? хто паміж сынамі Божымі спадобніцца Госпаду?
8. Грозны Бог у вялікім гурце сьвятых, грозны Ён усім, хто Яго атачае.
9. Госпадзе, Божа сіл! хто моцны, як Ты, Госпадзе? І праўда Твая навокал Цябе.
10. Ты валадарыш над лютасьцю мора; калі ўздымаюцца хвалі яго, Ты іх таймуеш.
11. Ты скінуў Раава, як пабітага; моцнаю мышцай Тваёю расьсеяў ворагаў Тваіх.
12. Твае - нябёсы і Твая - зямля; сусьвет, і што напаўняе яго, Ты заснаваў.
13. Поўнач і поўдзень Ты стварыў; Фавор і Ярмон зь імя Твайго радуюцца.
14. Моцная мышца Твая, дужая рука, высокая правіца Твая!
15. Правасудзьдзе й істасьць - аснова трона Твайго; любасьць і праўда прад абліччам Тваім ходзяць.
16. Дабрашчасны народ, які ведае трубны кліч! Яны ходзяць у сьвятле аблічча Твайго, Госпадзе;
17. а зь імя Твайго радуюцца кожны дзень, і праўдаю Тваёю хваляцца,
18. бо Ты акраса сілы іхняе, і добраю воляй Тваёю ўзвышаецца рог наш.
19. Ад Госпада - шчыт наш, і ад Сьвятога Ізраілевага цар наш.
20. Калісьці казаў Ты ва ўяве сьвятому Твайму і сказаў: «Я дапамог мужнаму, узьнёс абранца з народу.
21. Я здабыў Давіда, раба Майго, сьвятым алеем Маім памазаў яго.
22. Рука Мая будзе зь ім, і мышца Мая ўмацуе яго.
23. Вораг не пераможа яго, і сын беззаконьня ня ўцісьне яго.
24. Скрышу перад ім ворагаў ягоных, і паб'ю ненавісьнікаў ягоных,
25. і праўда Мая і ласка Мая зь ім, і Маім імем узвысіцца рог ягоны,
26. і пакладу на мора руку ягоную, і на рэкі - правіцу ягоную
27. Ён будзе клікаць мяне: Ты Бацька мой, Бог мой і цьвярдыня ратунку майго..
28. І Я зраблю яго першынцам, вышэйшым за цароў зямных,
29. навек захаваю яму ласку Маю, і запавет Мой зь ім будзе правільны.
30. І прадоўжу навечна семя ягонае, і ягоны трон - як дні неба.
31. Калі сыны ягоныя пакінуць закон Мой, і ня будуць хадзіць паводле наказаў Маіх;
32. калі парушаць пастановы Мае, і загадаў Маіх не захаваюць:
33. наведаю жазлом беззаконьне іхняе, і ўдарамі - няпраўду іхнюю;
34. а ласкі Маёй не пазбаўлю яго, і не зьмяню ісьціны Маёй.
35. Не парушу запавету Майго, і не памяняю таго, што выйшла з вуснаў Маіх,
36. Аднойчы прысягнуў сьвятасьцю Маёю: а ці зманю Давіду?
37. Семя ягонае будзе вечна, і трон ягоны, як сонца, прада Мною;
38. вечна будзе цьвёрды, як месяц, і сьведка праўдзівы на нябёсах».
39. Але Ты адкінуў і пагардзіў, угневаўся на памазанца Твайго;
40. занядбаў запавет з рабом Тваім, кінуў на зямлю вянок ягоны;
41. разбурыў усе агароджы ягоныя, абярнуў у руіны крэпасьці ягоныя.
42. Рабуюць яго ўсе, хто праходзіць дарогаю; пасьмешышчам стаўся ён суседзям сваім.
43. Ты ўзвысіў правіцу супраціўцаў ягоных, парадаваў усіх ворагаў ягоных.
44. Ты павярнуў назад лязо меча ягонага, і не ўмацаваў яго ў бітве;
45. адабраў у яго бляск, і трон ягоны скінуў долу;
46. скараціў дні маладосьці ягонай, і пакрыў яго сорамам». <Сэла>
47. Дакуль, Госпадзе, будзеш хавацца няспынна, будзе палаць лютасьць Твая, як вагонь?
48. Прыгадай, які век мой: на якую марноту стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых?
49. Хто зь людзей жыў - і ня бачыў сьмерці, выбавіў душу сваю ад рукі апраметнай? <Сэла>
50. Дзе ранейшыя міласьці Твае, Госпадзе? Ты прысягаў Давіду ісьцінай Тваёю.
51. Прыгадай, Госпадзе, паганьбеньне рабоў Тваіх, якое нашу я ў нетрах маіх ад усіх моцных народаў,
52. як бэсьцяць ворагі Твае, Госпадзе, як няславяць сьляды памазанца Твайго.
53. Дабраславёны Гасподзь навечна! Амін, амін!
Далей >>
Кніга Выслоўяў Саламонавых
Іншыя кнігі
Закрыць